"Çok garip bir his bu. Babamı mutlu etmek için ders çalışıyorum ama bir türlü huzur bulamıyorum. Beşinci dereceden denklemin cebirsel olarak çözülebilir olup olmadığını ya da ıraksak serilerin çözülebilir toplamının olup olmadığını düşünmek için şu an doğru zaman değilmiş gibi hissediyorum. Geçen gün de üst sınıftan bir öğrenci bana, kişisel meseleleri bir kenara bırakmam gerektiğini söyledi. Ana böyle konuşan öğrenciler genellikle tembel ve zeki olmayan kişiler oluyor. Bu yüzden kafam karışıyor. Belki de şu an soyut akademik konulara uğraşma zamanı değil, sadece bedenen kendimizi zorlayarak ilerlememiz gereken bir dönemdeyizdir. Düşündükçe çok çaresiz hissediyorum."