Bu hayatta bazen en büyük savaş para için, başarı için ya da alkış için değil...
Kendin kalabilmek için verilir.
İnsan, en çok da kendi değerini unuttuğunda kaybeder. Çünkü bazı insanlar sizi küçültmeye çalışırken aslında sizin ışığınızın altında eziliyordur. Bazıları emeklerinizi görmezden gelir, bazıları sessizliğinizi güçsüzlük sanar, bazıları ise sizin iyi niyetinizi kendilerine verilmiş sınırsız bir hak gibi kullanır. Ama hayatın çok net bir gerçeği vardır, Kendine sahip çıkan insan eninde sonunda kaderine de sahip çıkar.
Artık insanların sizi nasıl gördüğünden çok, sizin kendinizi nasıl gördüğünüz önemli olmalı. Saygı duyulmadığınız yerde kalmayın.
Değerinizin bilinmediği masalarda oturmayın. Sürekli kendinizi anlatmak zorunda kaldığınız insanlara enerjinizi tüketmeyin. Çünkü gerçek değer; bağırarak değil, duruşla anlaşılır.