Söylesenize, keyif aldığımız zamanlarda, örneğin dinlediğimiz müzikten, geçirdiğimiz iyi bir akşamdan, sempatik insanlarla konuşmalarımızdan zevk aldığımız zamanlarda bile neden bunları sahip olduğumuz gerçek mutluluk olarak algılamayız da bunlar, başka bir yerdeki mutluluğun yansıması gibi gelir bize?