İrem
@defolukelebeek
“Dışımız serseri, içimiz kütüphane.”
Türkçe Öğretmenliği
61 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Hakikatin daima hülyanın altında kaldığını bilirdi…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Musibet insanları en ziyade ümide sarıldıkları hengâmlarda zedelemekten haz alır.
“Hepsi sessizlikle uyumuş… Sevinç, ümit, aşk, fazilet, cesaret… Mezarlığım başka bir hayat hengâmesinin mahvolmuş kuvvetleriyle dolu… Hâlbuki henüz kefenlerimin hepsini sayıp bitirmedim…”
Çocuklukta hep böyle değil midir? Hatıralar hava ve zaman tesiriyle yıpranmış, delik deşik olmuş bir sahife şeklinde kalır. O zaman en ziyade tesir eden şeyler, hatırat levhasında en derin kazılır.
Henüz yirmi iki yaşında idi. Parlak hulya âlemlerinde kanatları kırılmış bir kuş gibi henüz topraklara düşmemiş; gözler ışıklı bir hayal ufkunun nurlarıyla dolu iken bir perde altında siyah bir köşenin açılmak üzere olduğunu henüz görmemiş; ümit güneşinin üzerine ta uzaklarda bir ufkun içinde hazırlanan bulutların dökülmeye hazır olduğunu anlamamıştı.