İrem
@defolukelebeek
“Dışımız serseri, içimiz kütüphane.”
Altından yer kaçıyor, başından sema uçuyor, vücudu bir boşluk içinde yuvarlanmaya başlıyor zannında idi.
Reklam
Onu arkadaşları seviyorlardı fakat o muhabbet içinde kim bilir ne kadar saklı kinler, ne derin hasetler mevcuttur!
Bu kadar hiçlik ile beraber her meziyet sahibine düşman… Bunun bir güzel şeyi beğendiği, muktedir bir arkadaşı takdir ettiği daha görülmemiş. Güya diğerlerinde bir meziyetin teslimi kendisinde bir noksan meydana çıkaracakmış gibi bir küçük tahsin tebessümünü bile esirger. Bu adamın beğendikleri yalnız ölülerden ibarettir.
O adamlardan biri idi ki dünyaya hiçbir şey olmamaya mahkûm edilerek geldikleri hâlde her şey olmak isterler.
İşte bir lisan istiyoruz ki onda o nağmeler, o renkler, o derinlikler olsun. Fırtınalarla gürlesin, dalgalarla yuvarlansın, rüzgârlarla sarsılsın; sonra veremli bir kızın yatağı kenarına düşsün ağlasın, bir çocuğun beşiğine eğilsin gülsün, bir gencin ümitle parlayan nazarına saklansın. Bir lisan ki sanki tamamıyla bir insan olsun.
Reklam