Deli adam fısıldar gökteki Dolunay'a..
"Deliymişim ben. Öyle diyorlar. Ben kimseye zarar vermedim ama korkuyorlar benden. Kaçıyorlar. Deliymişim ben. İyi biri değil miyim ben şimdi? Kime ne yapmışım ki? Kimi ağlatmışım? Git deyip kovmuşum? Aklım başımda değilmiş benim. En yakınlarım dedi bunları bana. Deliymişim ben. Deli dediler bana."
Gözyaşları yüzünden birer birer dökülen adamı dinliyordu Dolunay. O gece en mutlu gecesiydi sözde, tüm parçaları tamdı. Ama mutsuzdu. İyilere yapılan haksızlık gökteki Ay'ı bile ağlatıyordu. İçinden tek cümle söyledi o da.
"Deliler iyidir bunu unutma."
Adam sanki duymuş gibi sordu bir daha.
"Deliler iyi midir ki ya?"