En önemli verme edimi maddi şeyler değil, aksine insana özgü dünyadan bir şeyler vermektir. Sahip olduğu en değerli şeyden, yaşamından, kendinden bir şeyler. İçinde yaşattıklarıdır vereceği şeyler; sevinçlerini, ilgisini, anlayışını, bilgisini, nüktesini, üzüntülerini verebilir. Yaşamından bir şeyler verdikçe karşısındaki kişiyi zenginleştirir.
Çok şeyi olan değil, çok veren zengindir. Bir şeyi yitirmekten korkan istifçi, ne kadar çok şeyi olursa olsun, ruhbilim dilinde yoksul ve yoksun kişidir. Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.