Kitap ,İnci Aral’ın hayatının bazı bölümlerinin otobiyografik yazılarından oluşmuş adeta bir günlük okuyormuşsunuz gibi hissettiriyor.Yazım dünyası içerisinde hem kadın olmanın hem anne olmanın daha derine inersek çocuk olmanın belki bizim coğrafyamız özelinde ama fikrimce dünyada ne kadar zor bir varoluş olduğunu kitabı okuduğumda bir kez daha anladım. Başarılı bir kadın yazarın hayatında verdiği sosyolojik, psikolojik ,fiziksel tüm mücadeleleri kitabı okuduğunuzda iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Ama kolay akan bir kitap olduğunu söyleyemeyeceğim okuması biraz zorlayıcıydı belki de kanayan yaralara parmak bastığı için okuması daha zor olmuş olabilir .Kitapta çocuğuyla olan ilişkisine biraz daha yer vermesini beklerdim ,ikili diyaloglar olabildiğince azdı genelde kafasından geçenleri ve yaşadığı olayları ,düşüncelerini anlatmayı tercih etmişti .Kitabın genelinde iç monolog esintisi hakimdi, bu da okunma sürecini bir tık daha zorlayıcı ,akıcı olmaktan uzak yapıyordu.