Tüm bunlar ne içindi? Furlong merak ediyordu. Çalışıp durmak ve boyuna kaygılanmak. Kör karanlıkta uyanıp depoya gitmek, teslimata çıkmak, gün boyu oradan oraya koşturup durmak, karanlıkta eve dönüp ellerinin karasını temizlemeye uğraşmak, masaya oturup yemeğini yemek ve sonra yine aynı şeyin bir benzerini yaşamak üzere bir kez daha karanlıkta uyanmadan önce sızıp kalmak. Hiçbir şey değişmeyecek, hiçbir zaman başka bir şey, yeni bir şey yaşanmayacak olabilir miydi?
Her zaman böyle diye düşündü Furlong; bir saniye ara vermeksizin, hemen yapılacak bir sonraki işe geçiyorlardı hep. Olup bitenler üzerine düşünüp kafa yoracak zamanları olsaydı, diye düşündü, hayat nasıl olurdu acaba?