Ani seslerden daha kötü olan tek şeyse ani sessizlikti, çünkü o zaman, o tanıdık farkındalık geri dönüyordu, ses yok olduğunda dünya da yok oluyordu, sessizlik ne kadar yoğunsa gerçeklikle bağlantısını kaybetme hissi o denli büyüyordu.
Gökyüzü deliniyor ve arabanın üzerine deli gibi yağmur yağıyor. Yağmurdan sonra da çok geçmeden rüzgar başlıyor. Benjamin ansızın çöken karanlıkta, otellerin ön cephesindeki direklere asılı flamalarda ve kaldırımda yürürken fırtınaya yakalanan bir yayada görüyor rüzgarı. Bir şehri uçurabilecek cinsten. Bir insan ismiyle anılması gereken bir kasırga sanki.