"Camımıza düşen şu damlaların yolculuğundan toprağın altında kendine tüneller açan böceklerin hayatına kadar, her hikâye anlatmaya değerdir, kızım. Önemli olan o hikayeden kendine ders çıkaracak ya da dinlerken ondan keyif alacak kişileri bulmaktır. Her hikâye herkese anlatılmaz."
"Ay ve güneş de yeryüzünde hiç birlikte olamıyorlar ama güneşin varlığını hissedemese de yalnızca orada bir yerlerde olduğundan haberdar olmak aya yetiyor olmalı."
"Ama insanlar ölümle yaşamın farklı olduklarından bahsederken bile onların aslında ne kadar farklı olabileceklerini bilmezlerdi. Anlamazlardı. Öte yandan Remington, farklılıklarda görebildiği tüm benzerliklere rağmen biliyordu bunu.
Ölümün gözdelerinin varlığına rağmen adil olduğunu fakat yaşamın bencil ve insafsız olduğunu biliyordu. Yaşam, haksızlık yapmaktan çekinmezken ölüm... Ölüm, dürüsttü."
"Kendi karanlığımıza alıştıktan sonra ışıktan korkuyorduk, çünkü o ışık umut olarak görünmüyordu bize; gözlerimizi mutluluktan kör edecek gibi duruyordu. İşte biz de mutluluk kısmını atıp kör olmaya odaklanıyorduk. Bu yüzden korkaktık."