pembe
@denizlerinm
Eşitliğe, vicdana ve insanın insanca yaşamasına inanırım. Kitaplar kadar düşüncelerin de özgür olmasını sevenlerdenim.
öğretmen
Lisans
20 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hikâye, yoksul bir kunduracı olan Simon’un yolda üşüyen gizemli bir adamı eve götürmesiyle başlar. Bu adam aslında dünyaya gönderilmiş bir melektir: Mihail. İnsanların hayatını, sevgiyi, ölümü ve merhameti öğrenmesi gerekir. Tolstoy burada büyük felsefi soruları çok sade bir dille anlatır.
Kitabın merkezindeki soru şudur:
İnsan gerçekten ekmekle mi, parayla mı, güçle mi yaşar; yoksa sevgiyle mi?
Tolstoy’un cevabı nettir: İnsan sevgisiz yaşayamaz.
Bu kitap bağırmadan derinleşen eserlerden biri. Büyük olaylar anlatmıyor ama insanın içine sessizce dokunuyor. Okuduktan sonra insana şu hissi bırakıyor:
“Belki de insanı hayatta tutan şey gerçekten anlaşılmak, sevilmek ve başkasına iyi davranabilmek.”
Bütün Kadınların Kafası Karışıktır, kadın-erkek ilişkilerini, modern hayatın beklentilerini ve kadınların iç dünyasındaki çelişkileri daha çok gündelik hayat üzerinden anlatan bir kitap. Dili ağır değil; sohbet eder gibi ilerliyor. Tam bir akademik psikoloji kitabı da değil, tamamen romantik bir roman da değil. Arada bir yerde duruyor: gözlem, ilişki analizi ve yaşam tarzı anlatısı gibi.
Kitabın temel fikri şu:
Kadınların “kararsız”, “çelişkili” ya da “karmaşık” görünmesinin nedeni sadece duygusal olmaları değil; toplumun kadınlardan aynı anda birçok zıt şeyi istemesi.
Hem güçlü olacaksın hem kırılgan, hem özgür hem “uygun”, hem bağımsız hem de ilişkide kusursuz…
Bu yüzden kitap aslında “kadınların kafası karışık” demekten çok:
“Kadınlardan beklenenler fazla ve birbiriyle çelişkili”
demeye çalışıyor.
Ahmed Arif, Nâzım Hikmet, Orhan Kemal ve Kazım Koyuncu…
Aynı aya sığan koca bir memleket hüznü gibi.