Geçen gün Yemelya anlattı: Bir yerde para toplamışlar onun için. Ama öyle olmuş ki, adamcağızı her kapik için ayrıca denetlemişler adeta. Parayı boşuna verdiklerinden kuşkulandıkları için mi yapmışlar bunu, yok... yoksul bir insan seyretmenin ücretiydi verdikleri. Günümüzde hayır işleri de bir tuhaf yapılıyor anacağım... kim bilir, belki eskiden de böyleydi! Ya beceremiyorlar bunu ya da çok ustadırlar!
Size bir şey söyleyeyim mi anacağım, insan kendi halinde yaşayıp gidiyor da, yanı başında duran kitapta kendi hayatının tıpatıp anlatıldığından haberi olmuyor.
... ama düşündükçe gene de bir hüzün doluyor içime... Geçmiş kötü bile olsa anısı tatlı bir elem verir insana. Beni üzen çirkin bir olayı bile sonraları çirkinliğinden sıyrılmış hoş bir biçimde anımsarım.