Kişinin en kolay mutsuzluğu
Ağlamaktır, geçiştirir umutsuzluğu.
Daha zoru var, susmak zor.
Susmak bir ağaç, dallarında,
Susmak, ağlamaları da tutuyor...
Gözyaşlarım sel gibi akıyordu şimdi. Umutsuzluğuma, terk edilmişliğime ağlıyordum. Bu kadar küçük, bu kadar kırılgan olmama, elimden hiçbir şey gelmemesine.
Ve ay, usulca,
Şefkatle der ki bana,
Elbet bir gün kavuşacaksınız.