Derya
@derkaya
Kitap zekayı kibarlaştırır.
İnsta: ogretmen1annne
Şu anda okuduğu kitaplar
Üzülerek fark ettim ki hayat benim için bir zamanlama hatasından başka bir şey değildi; ya sürekli plan-proje yaparak hayatın önünde gidiyordum ya da geçmişle gereğinden fazla bağ kurarak gerisinde kalıyordum. İkisinin ortasında kalanı da aklımın ortasına kurduğum masada yargılayıp mahkûm ettiğimden, zaten geriye hayat niyetine bir şey kalmıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
çivisi çıkmış bir aklın yönettiği bedende kazanmanın bir önemi yoktu.
Eğer Tanrı'dan bir şey dileme hakkım olsaydı, bu kesinlikle iyi bir yazar olmak olurdu. Başta birbiriyle bağlantısı olmayan olaylar sayfaları çevirdikçe iç içe geçirip muhteşem sonu olan kitaplar yazmayı gerçekten çok isterdim. Sözcükler vasıtasıyla ete kemiğe bürünen karakterler yaratıp onların başına türlü belalar sararak, okuyanı heyecandan heyecana sürüklemek ne güzel olurdu. Hele bir de yazdıklarım insanlara umut verseydi, önünden geçen karıncaya yol verecek kadar ruhlarına incelik katsaydı, değmeyin keyfime.
Kitap Mirza Dadalıoğlu’nun hayatını tamamen değiştiren o kırılma anıyla başlıyor. Çocukluğundan beri taşıdığı yüklerin, bağlı olduğu değerlerin ve yaptığı seçimlerin onu nasıl bugünkü noktaya getirdiğini parça parça öğreniyoruz. Bir olaydan sonra Mirza için hiçbir şey eskisi gibi olmuyor; artık tek amacı hayatta kalmak ve kendi doğrularından mümkün olduğunca vazgeçmemek oluyor.
Bundan sonra sürekli hareket hâlinde bir hayat başlıyor. Farklı ülkelere gitmesi, yeni insanlarla karşılaşması aslında bir kaçıştan çok mecburiyet gibi. Gittiği her yerde kısa süreli bir düzen kuracak gibi oluyor ama geçmişi ya da peşindeki insanlar onu tekrar yola düşürüyor. Bu yüzden kitap boyunca hem fiziksel hem de içsel bir yolculuk var. Dışarıda aksiyon ve kovalamaca sürerken Mirza’nın kendi içindeki yalnızlığı, kime güveneceğini bilememesi ve yaptığı seçimlerin ağırlığı daha çok hissediliyor.
Karşılaştığı insanlar onun yönünü sürekli değiştiriyor. Bazıları ona gerçekten bir çıkış yolu sunacak gibi hissettirirken bazıları daha büyük bir çıkmazın parçası oluyor. Zaten en belirgin meselelerden biri güven duygusu. Mirza kimseye tam olarak yaslanamıyor, çünkü geçmişte yaşadıkları buna izin vermiyor.
Kitabın ismindeki “rip akıntısı” duygusu da tam burada ortaya çıkıyor. Mirza ne zaman hayatını biraz olsun düzene sokacak gibi olsa, bir şey onu yeniden açığa çekiyor. Çırpındıkça yorulduğu ama durduğunda da sürüklendiğini fark ettiği bir döngü var. Bu yüzden onun mücadelesi sadece dış dünyayla değil, kendi içiyle de.
