Olumlu ve olumsuz kutuplar arasında gidip gelebilmenin, hoşnutsuzluğun da hakkını verebilmenin, üzüntülü olmayı da içerebilen bir sevincin hasıl ettiği bereket hissinin mutluluğu, arada sırada veya süregiden mutsuzluğun da kıymetini bilebilen bir mutluluk. Hayat zaten bu yoldan gider, mesele insanın da onunla beraber mi gideceği, bununla cebelleşmeye mi kalkışacağıdır.Onunla beraber yol alabilmek hayatı kolaylaştırır, ona da öncelikle olumsuz tecrübeleri de yaşama değer sayarak erişirsiniz.Sırf, olumlu tecrübeleri bu sayede daha güçlü hissedebilmek için olsa bile.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tabii ki hayatın tadına varmak gerekir ama sürekli mutlu olmam da gerekmez, kesintisiz "havamda olmam" gerekmez .Mutluluk hissi çok şeye kadirdir fakat her an hazır ve nazır olamaz.Dinlenmeye ihtiyacı vardır.Kendi rızamızla mutluluk hissinin dinlenebilmek için molalar almasını sağlarsak, müstakbel hazlara zemin hazırlamış oluruz.Bu molalara imkan tanımamak, hep daha kuvvetli cazibeler arama iter bizi, lakin onların verdiği tat da giderek yavanlaşır.
Hayatım mutlulukla mutsuzluk arasındaki kutupsallığını kabullenmek ve her iki kutbu da idare edebilmek, kendiyle dost olmanın, ilişkileri de en iyi şekilde etkileyen bir parçasıdır.
Dile getirdiği düşüncelerden, ne kadar ima yoluyla da olsa, zihnindeki hazineyi sezersiniz.Davranış tarzı ve edası, ifadelerinin hakikiliğine dair bir işarettir. İç güzellik, bir insanın her türlü zafiyeti parıltısıyla örtebilmesini ve hiç zorluk çekmeden ötekine bir köprü kurabilmesini sağlayan cazibenin de temelidir.