Filiz KARATAŞ
@derkenaar
İnstagram:derkenaar
Şu anda okuduğu kitap
5/10
2020 6. kitabı
.
"Farklı coğrafyalardan, ahir zamanlardan, yakın geçmişten, her yaştan, her sınıftan kadınlar…
Kimi büyük kimi küçük eylemlerle, kimi konuşarak kimi yalnızca susarak, yaparak ya da yapmayarak
tarihin akışını değiştirmiş kadınlar… Engizisyona, senatoya, kiliseye, sömürgecilere, faşizme direnen
kadınlar… Dans eden, seven, ağlayan ve gülen kadınlar…
Eduardo Galeano yine dünyanın bütün köşelerini dolaşarak, kadınlar şahsında bir insanlık tarihine
davet ediyor okuru. Yalnızca tekerrürden ibaret olmayan, çomak da sokulabilen bir insanlık tarihine…
Her satırıyla etkileyen, öfkelendiren ve umut veren bir derleme. Galeano ölümünden sonra da “dünyanın vicdanı” olmaya devam ediyor."
.
.
.
Kadınlar, Uruguay'lı Gazeteci Yazar Eduardo Galeano'nun bir nevi derleme kadınlar arşivi.Kadınlara dair bir Seremoni gibi.Yazar eserinde tüm dünya kadınlarının dertlerini, tasalarını, inançlarını, kadın duruşlarını deneme şeklinde bölüm bölüm yazmış.Florence Nightingale’den Hz. Aişe'ye, Frida Kahlo’dan Delmira’ya, Soppha’dan Teresa’ya; işçi kadınları, ezilen, dışlanan, kadın olduğu anlaşılmasın diye saçlarını kazıyan, eserlerini başka bir isimle yayınlayan, baskı gören, iftiraya uğrayan fakat cesur, azimli, gururlu kadınları gazeteci detaycılığıla yazmış.Galeano, kadını tarihe ekliyor ve zamanın akışı içerisinde görünür ve değerli kılıyor.
.
.
.
"Şayet aile ortamı antreman sahası olmasa erkek çocuk hükmetmeyi, kız çocuksa boyun eğmeyi nereden öğrenecekti?Ya evin erkeği temizlik ve mutfak işlerini paylaşsaydı?Ya masumiyet saygıdeğer olsaydı? Ya akıl ve duygu kol kola gitseydi? Ya vaizler ve gazeteler doğruyu söyleselerdi? Ya kimse kimsenin sahibi olmasaydı?
. “O kadın gizli bir ev. Her bir köşesinde sesler ve hayaletler saklıyor. Kış gecelerinde dumanlar tüttürüyor.”
.
“Ben bir kadının
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
10/10
2020 5. kitabı
Duvarları Gıdıklanan Okul, Yeşil Kafalar Serisi'nin ikinci kitabı. Derslerine girdiğim beş adet beşinci sınıf şubesiyle Türkçe dersimizin okuma saatinde hep beraber okuduk.Kitabı önce kendim okumadan öğrencilerime gönül rahatlığıyla aldırdım.Zira kitabın yazarı sevgili Tuğba Coşkuner öğretmenimi epey bir süre takipte olduğumdan, kitaba yapılan yorumlardan ve geri dönütlerden öğrencilerimin kitabı severek okuyacağından emindim.
.
.
.
Ziyadesiyle eğlenceli, mizahi, öğrenci ruhunu en ince ayrıntısıyla yansıyan, eğitici, öğretici, emek ve araştırma ürünü dolu dolu bir eser okuduk biz.Kitabın yarısını gülücüklere boğup yarısının altını çizdim sanırsam.Öyleki beni hayrete düşürüp bir günde bitirip olumlu geri bildirim veren öğrencilerim oldu. Birlikte okumanın tadının hep başka olduğunu düşündüğümden ortak tarihimize güzel anılar eklemek adına öğrencilerimle hep birlikte okuyalım istedim.Ve öyle de oldu bu kitap sayesinde çok güzel anılar biriktirdik.Panoyu hazırlarken sıraya çıkıp bir öğrencime "Cengizhan'ı ver, Hazal'ı boyamadın mı?"dediğimi hatırlıyorum.Bir öğrencim var simasından ve karakterinden dolayı Cengizhan'a benzettiğim.Arada takılıp: "Cengizhanlık yapma, naber Cengizhan?" dediğimde ağzı kulaklarında," Hahaho iyiyim öğretmenim, sen nasılsın?" diye cevapladığı oldu.Zihinsel engelli bir öğrencim de okudu hatta bazı arkadaşlarından da epey ilerideydi.En sevdiğin karakter hangisi diye sorduğumda, başını eğip boncuk mavisi gözleriyle mahurca bakışını kaldırarak; "Keyem "diye cevap vermesi kalbimdeki bahçede kelebekler uçuşturdu.
.
Öyle bildiğimiz çocuk kitapları minvalinde bir kitap da değil Duvarları Gıdıklanan Okul.Anneme, babama öğretmen dayıma ve hatta Sözlüm'e okutmayı da kafama koydum:) Çocuklardan ziyade bilhassa biz yetişkinlerin, eğitimcilerin ve her
Puan vermedi·208 syf.·
2020 4. kitabı
.
"Aşık olduğun zaman gözlerin daha iyi görmüyor belki ama; bir yerlere çarpmaktan daha az korkuyorsun."
.
"Never Ever Give Up.Asla ama asla pes etme.''
.
Anneme sarıldığımda yumuşak bir yastığa sarılmış gibi hissediyordum. Büyükannem de öyleydi. Kalplerinin olduğu yer bir hamur gibi sıcacıktı. "
.
"Bazı haberler insanın yanında alabileceği bir kedi varken verilmeli."
Kiraz Ağacı İle Aramızdaki Mesafe, Paola Peretti'nin kendi çocukluğundan esinlenerek yazdığı ilk romanı, gerçek yaşam öyküsü.Yazara küçükken genetik bir hastalık olan Stargardt -görme kaybı- teşhisi konuluyor.Paola hastalığı karanlık yerine hayatındaki bazı şeylerin iyileşmeye başladığı bir nokta olarak düşünüyor.Bir söyleşisinde hastalığı için, "Bu görme kaybından çok, bakış açısının değişimi anlamına geliyor."diyor.Yazar eseri kaleme alırken İtalo Calvino'nun Ağaca Tüneyen Baron'undan esinlenmiş. Kurtuluşu ağaçların tepesinde ve doğada arayan 9 yaşındaki Mafalda'nın hikayesinde korku, umut ve gücü en derinlerde onunla birlikte hissediyorsunuz.Tüm zorluklara rağmen hayatın nasıl yaşamaya değer kılınabileceğini gösteriyor Mafalda.
Paola Peretti'nin Timaş'a verdiği röportajındaki bir söz ile yorumumu bitireyim: "Ama hayatta bir şeyi kaybetmek genelde başka bir şeyi elde etmek demektir; muazzam bir dayanıklılık."
