Resmi tören veya uzun âyinler ya da cenaze konvoyu, yas tutan kalabalıklar ile anma konusmalarının hiçbiri voktu. Hz Muhammed, gecenin bir yarısında sessiz sedasız ve aynı doğduğu gibi fark edilmeden gömülmüstü ve sanırım bu da tam onun istediği gibi olmuştu diye düşünülmeliydi. Mezarına yerleştirildiğinde onu saran halkın yoğun ilgisinden kurtulmuş ve artık tekrar basit bir insan olmustu. O çok istediği huzur ve sessizlik sonunda onun olacaktı. En nihayet artık dinlenebilecekti.