Daha güçlü sanılsın diye daha çok sertleşen bu dünyanın kanılarına inatla sarılarak biz de onunla birlikte içlerinden bir hastanın kötü kanı gibi geçmişlerinin kötülüğü boşalan, sarılmak ve gönül iyileşmesine kavuşmak için dost bir elden başka bir şey beklemeyen yaralarla kanayan ruhları neden tepelim?
Gün ışınlarını hiç görmemiş körlere, doğanın ezgilerini hiç işitmemiş sağırlara, ruhunun
sesini hiçbir zaman duyuramamış dilsizlere acırsınız da utanç gibi yalancı bir bahane bulur, zavallı kadınları deliye döndüren, iyiyi göremeyecek, Tanrı'nın sesini duyamayacak, aşkın ve inancın arı dilini konuşamayacak duruma getiren bu gönül körlüğüne, bu ruh sağırlığına, bu bilinç dilsizliğine acımak istemezsiniz.