Gözlerim aynasıdır dipsiz kör kuyuların.
Oysa insan, güneşli bir sabaha uyanmalı.
Ahmet Ekinci
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Vedalar
Ve gecelerin de üstünü örten,
Karanlık vakitler olduğunu keşfettim.
Aslında, onlar beni buldular,
Ben onları ararken.
Ben, sadece etten ve kemikten,
Onlar ise,
Her şeyi barındıran bir beden gibiydiler,
Ve çoğalıp gidiyorlardı, tek bir hücreden,
Aynı yalnızlığım gibi.
Aynı yalnızlığım gibi bölünüyor,
Büyüyor ve hatta artıyordu içimde,
Günden güne.
Ve sen,
Çöldeki bir kum fırtınasından farksızdın,
Yüreğimde.
Sadece dertlerimin yerini değiştiriyordun.
Oysa onları,
Un ufak etmek cesareti varken elinde.
Tepelerden tepeler inşaa ediyordun yani.
Ve dağlar.
Ve dağlar aşılması güç, oyulması kolay.
Oysa vedalar hiç öyle değil,
Vedalar, ne olursa olsun hep zor geliyor bana.
Bir umut ile evimden ayrılırken mesela,
Mesela, sıcak, sımsıcak yatağımdan çıkarken.
Mesala gömerken yalnız birini toprağın altına,
Üstüne çiçekler dizerkenki vedalar.
Hiç kolay olmadı benim için.
Olmayacak da.
Ahmet Ekinci