Derya Ak
@derya62_
kalbinizin raflarına kitaplar dizin
Aramızda garip, hatta anlaşılmaz bir bağ vardı; bir göz kırpmasıyla diğerimizin ne hissettiğini anlayabiliyorduk. Bir örümceğin kopmuş iki bacağının, birbirlerinden kilometrelerce ayrı olsalar bile ikisinden birinde hayat olduğu sürece hareket edebilmesi gibi bir şeydi bu.
Reklam
Sadece bir oluğun aynı şeyleri düşünerek, aynı şeyleri hissederek ve aynı şeylerden korkarak yaşıyormuşum gibi geliyordu bana.
Annemin durumu git gide kötüye gitti... Ev ölmüştü sanki. Saatin içini çıkarıp akreple yelkovanı hareketsiz ve güçsüz bırakmaktan farksızdı bu.
Değişiyordum. O sıralar bunun farkında değildim ama yeniden mutlu olmak ve beni mutsuz eden şeylerin bazılarını unutmak için yeni bir yol bulmuştum.
Reklam