Bir kış gecesi, kral saraydan çıkarken kapıda nöbet tutan askerin üşüdüğünü fark etti. Ona mont göndereceğini söyledi, fakat bu sözü unuttu. Sabah olduğunda asker donmuş halde bulundu ve duvarda şu not yazılıydı: “Kralım, üşümezdim, ama verdiğiniz umut, beni donmama sebep oldu.”