Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
9/10
2021 42. kitabı
Reklam
#seriyorumu
Gölge ve Kan: 3/5 ️️️
Kül ve Kan: 4/5 ️️️️
Büyü ve Kan: 3/5 ️️️
ATEŞ VE KAN: 5/5 ️️️️️
Ruhumu, sadece onun gözlerinin önüne sermek için çırılçıplak bırakmak, sonra aynı şeyi kıyafetlerimle de yapmak, böylece varlığımın tamamını ona sunmak istiyordum. Sahip olduğum tüm yaralarla beraber.
Hemen yoruma başlayalım
Öncelikle serinin ilk kitabını çooook uzun zaman önce okumuş ve konusuyla alakalı hiçbir sıkıntım olmamasına rağmen yazım dilinin acemiliği beni kitaba çekemediği için çok sevmemiştim. Bu yakınlarda Ateş ve Kan yani serinin final kitabı çıkınca bknz: 
Tuğba Atıcı Coşar bana sürekli okumalısın diye baskı yapıyordu. Dürüst olmak gerekirse hiç ümidim yoktu ama seriyi bitirmeden hakkında karara varmak istemiyordum. Birkaç gün önce başladığım serinin ikinci kitabı Kül ve Kan beni seri adına umutlandırdı. Yine efsane veya çok güzel değildi ama kesinlikle hoştu. Kitaptaki konunun işlenişi ve karakterleri keyifle okudum. O yüzden üçüncü kitap olan Büyü ve Kan’a başlamak için çok hevesliydim. Fakat tamamen görünmez bir duvara çarptım. Hayal kırıklığıyla doluydu. Seriye asla uymayan aşk üçgeni ve bunun bu kadar kötü bir şekilde ele alınması okumamı ciddi anlamda etkiledi. O yüzden serinin final kitabı olan Ateş ve Kan’ı az kalsın okuyamıyordum. Hayatımın hatasını yapmış olurdum buna eminim. Muazzamdı. Bir kitaptan aradığım ne varsa bana verdi. Güldüm, ağladım, aşkla doldum. Mükemmel bir gizemi çözmeye çalıştım. Tüylerim ürperdi. O yüzden seri boyunca ortalama hisler içinde olan ben serinin final kitabı Ateş ve Kan’a gönlümü kaptırdım. Sadece final kitabı için bu seri okunur arkadaşlar. Kitabın konusuna ve olaylara birazdan Youtube için çekeceğim videoda değineceğim. Buraya sığmayacak çünkü. Detaylı olarak merak edenler en geç yarın kanalımda olacak. Fakat
Tuğba Atıcı Coşar bana sürekli okumalısın diye baskı yapıyordu. Dürüst olmak gerekirse hiç ümidim yoktu ama seriyi bitirmeden hakkında karara varmak istemiyordum. Birkaç gün önce başladığım serinin ikinci kitabı Kül ve Kan beni seri adına umutlandırdı. Yine efsane veya çok güzel değildi ama kesinlikle hoştu. Kitaptaki konunun işlenişi ve karakterleri keyifle okudum. O yüzden üçüncü kitap olan Büyü ve Kan’a başlamak için çok hevesliydim. Fakat tamamen görünmez bir duvara çarptım. Hayal kırıklığıyla doluydu. Seriye asla uymayan aşk üçgeni ve bunun bu kadar kötü bir şekilde ele alınması okumamı ciddi anlamda etkiledi. O yüzden serinin final kitabı olan Ateş ve Kan’ı az kalsın okuyamıyordum. Hayatımın hatasını yapmış olurdum buna eminim. Muazzamdı. Bir kitaptan aradığım ne varsa bana verdi. Güldüm, ağladım, aşkla doldum. Mükemmel bir gizemi çözmeye çalıştım. Tüylerim ürperdi. O yüzden seri boyunca ortalama hisler içinde olan ben serinin final kitabı Ateş ve Kan’a gönlümü kaptırdım. Sadece final kitabı için bu seri okunur arkadaşlar. Kitabın konusuna ve olaylara birazdan Youtube için çekeceğim videoda değineceğim. Buraya sığmayacak çünkü. Detaylı olarak merak edenler en geç yarın kanalımda olacak. Fakat
Usulca koluna dokunduğumda irkildi. “Yarın maceraya atılmak ister misin, Creswell?”
“Hissediyor musun?” Endişeli hali bir anda yok oldu. Elimi göğsüne bastırdı. Kalbi hızla atıyordu. “Sen benim karanlık kalbime şarkılar söyletiyorsun, Wadsworth.”
“Beni, şuna rağmen seviyor” saçmalığı sona ermişti. Thomas benim kim olduğumu -kusurlarımla ve her şeyimle- görmüş ve bu, ona yetmiş de artmıştı. Ben de ona karşı aynı duyguları besliyordum. Birbirimizi tamamlamamıza gerek yoktu. İkimiz de ayrı ayrı birer birey olduğumuzdan, bir bütün oluşturmak için bir araya gelen iki sembolik yarımdan daha güçlüydük. Bizim aramızdaki bağ, iki kat daha sağlamdı. Hiçbir şey onu koparıp atamazdı.