Destan Özcan

Destan Özcan
Herhangi bir insanın her hangi bir şeye duyduğu özlem, soğuk havadan yayılan bir afyon gibi beni ele geçiriyor.
Sayfa 290·Kitabı okudu
Reklam
Çöl ortasında ruhun kör olmasından ibaret, her şeyden kopuk, bomboş yapayalnız zaferlerdense, insanı çiçeklerin güzelliğinin farkına vardıran bozgunları tercih ederim
Sayfa 262·Kitabı okudu
En fazla ıstırap veren duygular, en can yakıcı heyecanlar aynı zamanda en saçma olanlardır: imkansız şeylere karşı, sırf imkansızlığın yarattığı istek, hiç var olmamış olana duyulan özlem, geçmişte olabilecek olana duyulan arzu, farklı olmamanın acısı, dünyanın var olduğunu görmenin verdiği tatminsizlik duygusu.
Sayfa 256·Kitabı okudu
Diyebilirim ki gönlüm neyi arzuladıysa ya da bir anımı en azından bir anın düşünü neye vakfettiysem en azından üst kattaki bir saksıdan düşmüş bir taş gibi kapımın önünde bin parçaya ayrılmıştır, lafı dolandırmadan söylenecek ölü gerçeklerdendir bu.
Sayfa 252·Kitabı okudu
Ölüler doğar, ölmezler. İki dünyayı ters sırayla biliriz biz. Yaşadığımızı zannederken ölüyüzdür, ölümle pençeleşirken yaşamaya başlarız
Sayfa 237·Kitabı okudu
Reklam