Videolar
1920'de devrimin nesnel şartlarının oluşmasına rağmen bir devrim gerçekleşmemesi komünistler arasında hayal kırıklığına yol açmış, Gramsci'yi devrimin koşullarını yeniden düşünmeye sevk etmiştir. Gramsci, ekonomik şartların olgunlaşmasını devrim için gerekli olan fakat yeterli olmayan bir koşul olarak görmüş, ideolojik bilinçlenmenin önemine dikkat çekmiştir. Çünkü ona göre, hakim yönetici sınıf, hegemonyasını sürdürmek için ideolojiye ihtiyaç duyar. İdeolojinin yerleşmesi için de sivil toplum, hukuk, bürokrasi, dini kurumlar ve eğitim sistemi gibi araçlara ihtiyaç duyar. Gramsci'ye göre sistemin gerçek gücü yönetici sınıfın şiddetinde veya devlet aygıtının baskı gücünde değil, yöneticilerin dünya görüşünün yönetilenler tarafından kabul edilmesinde yatar.
Eric Hobsbawm, milletleri ve milliyetçiliği toplumsal mühendislik ürünleri olarak görür. Bu süreçte yazarın öne sürdüğü en önemli olgu "icat edilmiş gelenekler"dir. Bununla kastedilen törensel ya da sembolik bir nitelik taşıyan, toplumca açıkça ya örtülü olarak kabul gören bir dizi alışkanlık ve uygulamalardır. Bu uygulamalar sürekli tekrarlandıklarında belirli değerlerin ve davranışların içselleştirilmesini sağlarlar.
Hobsbawm, özellikle dilin rolünü incelemiş ve halk içinde sadece küçük bir azınlığın "milli" dili bildiğini, dilsel birliğin ancak devlet eliyle zorunlu eğitimin yaygınlaştırılması yoluyla sağlandığını ifade etmiştir.
Reklam
Roth'un tutuklanan DEP'li milletvekillerinin serbest bırakılmasını istemesi anlaşılan Devlet Bakanı Ayvaz Gökdemir'i epey kızdırmış; "Avrupa'dan gelen bilmem ne temsilcileri fahişelerin hatrı için biz bu hainleri serbest bırakmayız!" deyivermişti. Sonrası, tam bir diplomatik skandaldı.
Sayfa 105 - Doğan kitap 2012
İlle de Vatanım♡
Namık Kemal 'in kaleme aldığı döneminde çalkalanmalar yaşadığı 
Vatan Yahut Silistre de konu kısaca şöyle, Vatansever İslam Bey Silistre’yi savunmak için gönüllü olarak orduya katılıyor. Gitmeden önce de sevdiğiİnceleme
Devlet /İnceleme/1000Kitap
Puan vermedi·372 syf.·
2026 53. kitabı
Platon, iki bin küsur yıl öncesinden bugüne uzanan o felsefi parmağını tam da insani zaaflarımızın, adalet arayışımızın ve güç arzumuzun kalbine bastırarak, aslında hepimizin içindeki o "bizi kim, nasıl yönetmeli ve ben kimim?" sorusunun felsefi temelini atıyor. Kitap, sokaklarda ezberleri bozmak için insanlarla tartışan Sokrates’in o meşhur diyaloglarıyla ilerlerken, sadece kağıt üstünde bir rejim tasarımı yapmıyor; insan ruhunun o karmaşık dehlizlerini toplumsal bir haritaya dönüştürüyor. Fikirlerin o sarsıcı ritmini ve meşhur metaforların alt metinlerini açık ederek metnin o sindire sindire keşfedilmesi gereken felsefi hazzını zedelemek istemem; ancak şunu söylemeliyim ki, Platon’un gücü ve iktidarı sadece bilgeliğe, yani felsefeye emanet etme arzusu, bugün bile dünyayı yönetenlerin hırslarını gördükçe içimizi sızlatan zamansız bir meydan okumadır. Kitap boyunca doğrunun ve adaletin peşinden koşarken, aslında dışarıda hayalini kurduğumuz o kusursuz düzenin, önce kendi iç dünyamızdaki o vahşi arzuları, aklı ve cesareti terbiye etmekten geçtiğini anlıyoruz. Platon o kadar insan psikolojisinin dip sularında gezinerek yazmış ki, anlatımdaki o kışkırtıcı soru-cevap ritmi sizi de o antik Atina sokaklarındaki tartışmanın bir parçası haline getiriyor, kendi doğrunuzu yeniden inşa etmeye zorluyor. Son sayfayı devirip kapağı kapattığınızda, sadece tozlu bir felsefe tarihini rafa kaldırmış olmuyorsunuz; modern dünyanın, demokrasinin çıkmazlarının, kitleleri parmağında oynatan liderlerin ve en önemlisi kendi zihninizin içindeki o gölgelerle dolu yanılsamaların çıplak gerçekliğiyle baş başa kalıyorsunuz.
Reklam
Reklam