Sık sık düşünürüm. Yaşama yeniden, ama bu kez bilinçli olarak başlanabilseydi! Yaşamış olduklarımız, hani derler ya, taslak, öteki de onun temize çekilmişi olsaydı ne olurdu acaba?
Sanırım her birimiz her şeyden önce yaşamış olduklarımızı bir daha yaşamamaya ya da hiç değilse, kendimize bambaşka bir yaşama ortamı, ne bileyim, söz gelimi, böyle çiçeklerle dolu, aydınlık bir ev yaratmaya çalışırdık.
Çalışmak gerek, çalışmak... Çalışmanın ne olduğunu bilmediğimiz için yaşam böyle iç karartıcı görünüyor bize. Bizler emek harcamayı hor gören insanların çocuklarıyız.
- Bir gün gelecek, bizler de anımsanmaz olacağız. Unutulacağız.
+ Evet. Unutulacağız. Yazgımız böyle, elden ne gelir. Bize ciddi, önemli, hem de çok önemli görünen şeyler, gün gelecek unutulacak ya da önemsiz görünecek.