Bisiklet özlü sözlerEdebiyat
“Hayat bisiklete binmek gibidir. Dengede kalmak için, hareket etmeye devam etmen gerekir.” Albert Einstein, Bilim İnsanı
“Bisiklet turu dediğin, mutsuzluktan kalkan bir uçuştur.” James E. Starrs, Bilim İnsanı
“Bir bisiklet alın. Kesinlikle pişman olmazsınız, şayet yaşarsanız.” Mark Twain, Yazar
“Keyifsiz olduğunda, günün karanlık göründüğünde, işin monotonlaştığında, umutlu olmanın bile anlamsızlaştığı zamanlarda, bisikletine atla ve yol boyunca bir gezintiye çık. yaptığın sürüş dışında hiçbir şey düşünmeksizin…” Sir Arthur Conan Doyle, Yazar
“Bisiklet üzerinde bir yetişkin gördüğüm zaman, insan ırkının geleceği için umutsuzluğa kapılmıyorum.” Herbert George Wells, Yazar
“Ütopya’yı bisiklet yolları süsleyecektir.” Herbert George Wells, Yazar
Bisiklet sürdüğünüz ilk günden sonra, şöyle bir rüya kaçınılmazdır. Bir hareket algısı bacak kaslarınıza hakim oluyor, sanki döne döne gidiyormuş gibi. Ve şekil değiştirip büyüyen harika düş bisikletleriyle, düş ülkesinde pedal çeviriyorsunuz.” Herbert George Wells, Yazar
“Bir ülkenin çehresini en iyi bisiklet kullanarak öğrenirsiniz. Çünkü pedal çevirip terinizi akıtarak binbir zorlukla tepeleri aşmak ve özgürce tepelerden sallanmak durumundasınızdır. Bu sayede her şeyi gerçekte nasılsa öyle hatırlarsınız. Oysa bir otomobille giderken sizi etkileyen sadece yüksek zirvelerdir ve geçtiğiniz toprakları bisikletle olduğu kadar iyi hatırlayamazsınız. Bir ülkeyi bisikletle değil de otomobille dolaşırsanız pek de net hatıralarınız olmaz.” Ernest Hemingway – Yazar
“Bisikletle seyahat, arabayla seyahata göre çok daha keyiflidir. Etrafınızdakilari, olup biteni daha iyi görürsünüz ve bisiklet kullanmak sizi formda tutar.” Ernest Hemingway – Yazar
“Bisiklete binen bir adamı gözünüzün önüne getirin. Kim olursa olsun, onun hakkında üç şey
"Hayat bir lotus yaprağındaki damlacıklar gibi uçucu…"
Bu cümleyi ilk olarak 20 yıl önce okumuştum. O günden beri birçok yere not etmişim. Beni çok etkileyen bir metnin ilk cümlesi bu.
Bu basit ama güçlü benzetmeyle başlayıp akıp giden paragraf, bana hayatın anlamı ve geleceğe dair pek çok düşünce ilham etti.
“Dünya fani, ölüm gerçek” aforizması etrafında şekillenen ve belki de onlarca kitaba konu olacak can alıcı gerçeklerdi bunlar. Yaşamın kırılgan ve geçici doğasını vurgulayan gerçekler.
Sizin de mutlaka hayatın geçiciliğini ve insanın varoluş gayesini sorgulamanıza neden olan çok sevdiğiniz metinler vardır. “Yorum” olarak paylaşırsanız çok sevinirim. İşte benim ruhumu derinden etkileyen Bhartrihari'nin o sözlerinin tamamı:
Uzlet Üzerine
“Hayat bir lotus yaprağındaki damlacıklar gibi uçucu. Ama onun uğrunda neleri katlanmadık! Alay ettiler, sineye çektik. Budalalar önünde el pençe divan durduk. Eğlenmedik, bizimle eğlendiler. Biz çileye çekilmedik, ama devran bize çile çektirdi. Zaman geçmedi, biz kocadık. Saçlarımız ağardı. Alnımız kırış kırış. Dizimizde derman kalmadı. Hâlâ başımızda kavak yelleri esiyor. Ümit bir ırmak. Suları arzular. Hırsla dalgalanır bu sular. Tutkularımız timsah, düşünceler birer kuş. Ve ırmağın yamacında yalçın kaygu dağları. Ne yapsan hazlar terk edecek seni. Acı gözyaşları dökeceksin arkalarından. Ruhun huzura kavuşur, isteyerek onlardan uzaklaşırsan. Pervane bilmeden ateşe atar kendini. Balık oltayı fark etmediği için yeme koşar. Biz arzuların felaketle örülü bir ağ olduğunu biliriz, ama uzaklaşamayız onlardan. Ne korkunç gaflet!”
(Cemil Meriç, “Bir Dünyanın Eşiğinde”, “Bhartrihari'den” başlıklı bölümden alınmıştır.)
Yaşamın Geçiciliği ve İnsanın Arayışı
Hayat geçicidir. Ve bu geçicilik, insanın doğasında var olan sonsuzu arayış ve