Geçmişte kalmış bir konunun ne kadar canımı acıttığını düşündükçe sanki acı yineleyip duruyor. Üstünden aylar, yıllar bile geçse sürekli düşününce capcanlılar ve oradalar. Ne zaman düşünmeyi durdurursak o zaman geçmişteki acılar olacaklar ama üstünde düşündükçe hayalini kurdukça üstünden ne kadar zaman geçsede bir türlü “geçememiş acı” olarak bizimleler. Yani zaman her acıyı siler doğru değil gibi, unutan iyileşir ama zaman geçtikçe unutma garantisi de yok. Umarım en başta zihnim yenilenir. Bazı acılar ve bazı insanlar geçmişte kalmak zorundalar çünkü.