O kalp şimdi ne oldu? O kalp öldü ne yazık! Onda artık hiç bir sevinç doğamaz. Gözyaşları kurudu. Ferahlatan gözyaşlarının artık yatıştıramadığı tatlı çarpıntılarım da durdu; üzüntülerim, alnımda derin çizgiler açtı. Bilsen ne kadar acı duyuyorum. Çünkü hayatımın tadını bana veren , bana etrafımda yeni dünyalar gösteren o duygu bitti, kayboldu.
Ah insan, hayatın öyle geçici yolcusudur ki kendi varlığına en ziyade inandığı ve dostlarının ruhlarında, yüreklerinde en derin izler bıraktığını sandığı bir yerde bile hafızalardan olduğu gibi silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır. Hem de ne çabuk!