Kendi kendime mutluydum yine de hâlâ kendi kendime yeterli olmaktan ne kadar uzak olduğumu bilmiyordum. Bir çocuğun sıradan yaşamından, sokaklardan ve küçük ara yollardan uzaklaşmış biri olarak, yüreğimin vücuduma oranla büyüme ve gelişme açısından millerce yol kat ettiğini fark ediyordum.
Değişiyordum… O sıralar bunun farkında değildim; ama beni mutsuz eden şeylerin bazılarını unutmak ve yeniden mutlu olmak için yeni bir yol bulmuştum. Her şeyden önemlisi kendimi unutmayı öğrenmiştim.