03.06.2010
Ben bu günü hiç sevmiyorum, hatta nefret ediyorum. İçime düşen ateşin kıvılcımı, büyüdüğümü hissetmek zorunda kalışım, nasıl nefes alıp, kime nasıl davranacağımı bilemediğim, bu acıya isim koyamadığım bir gün . . .
İnsan evladının ardı sıra bakarmış . . .
Yüzüne bakarmış ama bir daha o yüze bakamayacağını,o pamuk tenine bir daha dokunamayacağını bilmeyerek...
Koskoca bir 10 yıl...
Acının rengi, kokusu, tadı, tarifi yok. Sadece ilk gün ki gibi kalmıyormuş. Ama acı aynı acı. Sensizlik aynı. Üzerinden kaç yıl geçerse geçsin sen hep içimdesin.
Ve seni çok özledim ablacım 😔
Vuslat yakın olsun.