gül
@diaryoffrose
Aü
Şu anda okuduğu kitaplar
kitap gerçekten çok ama çok güzeldi. okurken asla sıkılmadım. akıp gitti resmen. yazarın yarattığı büyülü dünya o kadar iyiydi ki orda yaşamak istedim. favorim açık ara evert oldu. rastgele denk gelip okuduğum bir kitap olmasına rağmen bayılarak okudum. devam kitabı olduğunu farkedince hemen araştırmaya koyuldum ama maalesef ilk kitapmış. devam kitabını merakla bekliyorum. tavsiyedir <3
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Selamlar. Son inceleme yazımın üzerinden baya uzun bir süre geçti. Ama bu kitaba bir yorum yapmadan geçemezdim. Kitabı kendi şeftalimle birlikte okudum <3 burdan ona sevgiler gönderiyorum. Kitap çok akıcıydı ve şeftaliye olan aşkımdan dolayı da olabilir emin değilimmm çokkkkk sevdim. Zaten oldukça inceydi bir oturuşta bitirdim. Hikayeyi dalından koparılmış olan güzel bir şeftalinin ağzından dinliyoruz. Onun o iyi kalpli, kararlı, azimli, hevesli, ve gururlu hali bana kendi şeftalimi hatırlatmadı değil.. Sonu beni hüzünlendirsede artık o güzel şeftalinin büyüyüp koca bir ağaca dönüşmüş olması ve kesilmek pahasına dahi doğru olduğuna inandığı şeyin arkasında durup kimseye boyun eğmemesi beni çok gururlandırdı. Tıpkı benim şeftalim gibi. Okumayı düşünen varsa tavsiyedir. Hoşçakalın...
Dikkat Spoiler İçerir!!!
Bu kitap kelimenin tam anlamıyla kalbimi kırdı. Kitabı yaşayarak okuduğum için kendimi doğal olarak Anne yerine koydum. Anne karakterinin bu kadar iyi kalpli, naif, harika bir arkadaş ve daha bir çok iyi özelliğe sahip olması muazzamdı. Başlarda Kitty ve Anne arasındaki dostluk içimi ısıtıyordu. Anne’in nişan arifesindeyken en yakın arkadaşını yalnız bırakmayarak hemşirelik yapmak için onunla (tabiki tek nedeni bu değildi ama) savaşın olduğu Bora bora’ya gitmesi bana göre çok büyük bir fedakarlık ve cesaret örneğiydi. Kızlar hemşirelik yapmak için adaya gittikten sonra Kitty’nin Anne’e karşı tavırları tamamen değişiyor. Anne ne kadar uğraşsa da bir türlü en yakın arkadaşına ulaşamıyor. Kitty’nin beklenmedik soğukluğundan sonra adadaki askerlerden biri olan Westry ile güzel ve iyi kalpli hemşiremiz Anne ormanda keşfettikleri kulübe sayesinde yakınlaşıp birbirlerine aşık oluyorlar. Ancak daha sonra *göz devirme ve sinir krizi geçirme emojileri* çok sevgili Kitty’ciğimiz beklenmedik bir şekilde hamile kaldıktan sonra olaylar berbat bir hal almaya başlıyor. Çocuğu doğurduktan hemen sonra evlatlık veren Kitty Anne’i kıskanmaya başlıyor ve Westry’e aşık oluyor. Birbirlerine yazdıkları mektupları gizlice ortadan kaldırıyor ve savaştan sonra ayrılmak zorunda kalan iki aşığımızın kavuşmasına engel oluyor. Okurken gerçekten Kitty’den ölesiye nefret ettim. Çünkü ne Anne ne de Westry bunu haketmemişti. Sonra iki aptal aşığa da sinir oldum çünkü Kitty’nin tüm bunları yapmasına izin vermişlerdi. Yıllarrrrr gerçekten yıllar sonra birisi 91 diğeri 87 yaşındayken tekrar kavuştular. Ama bu benim için ayrı geçen koca bir ömürü telafi edecek bir teselli değil. O yüzden kalbim ikisi adına da gerçekten çok kırıldı. Yapılan ihaneti görmezden gelecek olursak, okurken yaz aylarındaki o
Franz Kafka okumayı sevdiğim bir yazar olmasına rağmen Milena’ya Mektuplar ve Babaya Mektup isimli iki kitabı okurken beni “Ne zaman bitecek ya? Bitsin artık!” hissiyatıyla dolduran kitaplar oldu. Bunun sebebinin de iki kitabın da biraz karamsar içerikli olmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Babaya Mektuplar’da 80 sayfa boyunca babasını suçlamasını ve aslında olduğu kişiye dönüşmesinden (ki Kafka’nın olduğu kişiden memnun olduğunu sanmıyorum..) babasını sorumlu tuttuğunu okuyoruz. Ama kısa ve çerezlik bir kitap o yüzden okunabilir. Ne kadar benim içimi boğsa da elime aldığım gibi bitirdim. Yani kitabın akıcılık yönünden herhangi bir sıkıntısı yok.
Kitap İncelemesi Alarmı!!!
Yarım Kalan Kalpler... Bazen birlikte uzun bir hayat hayali kurduğumuz insanları acımasız şekillerde kaybedebiliriz. Çünkü hayat böyledir. Ama belki de hayatın bu arada sizin için başka planları vardır. Yeniden yaşamak için bir neden bulmanıza yardım eden umut dolu planlar. Yarım Kalan Kalpler'i okumak için en doğru zamanı seçtiğimi düşünüyorum ve kendimi bu mükemmel zamanlamamdan dolayı tebrik ediyorum. Neden bilmiyorum ama bu aralar eskisine göre kendimi bir tık daha hassas hissediyorum ve bu yüzden kitabın bana çok farklı bir şekilde dokunduğunu düşünüyorum. Tabi ki farklı bir zamanda okusam yine çok severdim ama belki de bana bu kadar dokunmazdı. Kitabın gerçekten çok tatlı, insanın içini ısıtan bir havası vardı. Yazar hikayeyi o kadar güzel aktarmış ki okurken yer yer gözlerimin dolduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Carly, Therese, Jessy ve diğer tüm kızların kayıpları çok ağırdı. Bu kayıpları ve yaşadıkları acıları birbirlerine destek olarak atlatmaya çalışmaları, paylaştıkları o samimi ve içten arkadaşlıkları o kadar güzel ki insanın içini sıcacık yapıyordu. Aynı şekilde Dane, Dalton ve Justin... Kitaptaki herkes kendinden bir parça kaybetmişti bu bazen fiziksel bazen ruhsal bazen de her ikisi birdendi. Ama herkes hayata tutunmak için bir neden bulmaya çalışıyordu ve bence bu durum gerçekten çok özeldi. Yazarın dili çok sade ve akıcıydı, okurken asla sıkılmadım ve çok hızlı bir şekilde bitti. Herkese tavsiye ediyorum okuyanlar daha sonra yazarsa kitap hakkında konuşmayı da çok isterimmm <3
