Ama yüreğimi bir şey, bir demirden avuç da sıkmıyor
değil hani. Ama boş ver! İnanma! Hadi canım sen de! Üzülme be Yani Usta.
Beni gördüğün zaman gülümseyiver. Aldırma!
" Mesuttum. Bu saadeti bana sen vermiştin. Her şeyi iki üç misli daha çok
seviyordum. Buna sebep sendin. Sendin ama, yine bu işte en talihsiz de sendin.
Sana güveniyor, senin arkadaşlığından hoşlanıyor, ama sana durmamacasına
gülüyordum. "