Beni okumaya aşık edende bu histi aslında; bir anda bulutların üzerindeymişçesine süzülür, gerçek hayatın problemlerini geride bırakır ve her endişe aniden yok oluverirdi.
"Her şeyi kaybetmekten korkuyordum. Ağlamaktan korkuyordum. Bir kez başladığımda asla duramayacağımdan ve inşa ettiğim her şeyin asi duygularımın ağırlığı altında parçalanacağından korkuyordum."
Çünkü ne zaman biraz olsun duygularımızı açık etsek bir anda histerik oluruz. Ama onları içimize atıp da erkek arkadaşımızın ilgisine ihtiyaç duymadığımızı gösterdiğimizde de kalpsiz sürtüğün teki olarak yaftalanırız.
Bunca yılı kendimi insanüstü bir şekilde kontrol edebileceğimi düşünerek geçirdim ve şimdi fark ediyordum ki aslında tek yaptığım kendi isteklerimi göz ardı etmekmiş.