“Sana hiçbir zaman ulaşamadım.” dedi Giovanni. “Hiçbir zaman gerçek anlamda burada olmadın sen. Sanırım bana hiçbir zaman yalan söylemedin, ama asla gerçekleri anlatmadığını da biliyorum, neden? Bazen tüm gün boyunca burada kalır, bir şeyler okur, pencereyi açar, yemek pişirirdin -seni seyrederdim- ve sen hiçbir şey söylemezdin -bana bakmana rağmen sanki görmezdin beni. Üstelik de ben bütün gün, gün boyu bu odayı senin için düzenlemeye çalışıp dururken.”