daha önce yalnızca tezer özlünün leyla erbile mektuplarını okumuştum, çok da beğenmemiştim. her ne kadar kitabın başlarında leyla erbil uyarsa da çok üstten bakan bir tavır hissetmiştim ve bu beni bi süreliğine tezer özlü okumaktan uzaklaştırmıştı. şimdi bu kitapla birlikte bir şans daha vermek istedim. önyargılarımla başladım biraz zoraki devam ettim ama sonrasında yer yer kendiminkinden de izler bulduğum bir günlüğü okudum. hatta bu kitabı okurken not almadan, çizmeden, bir şeyler eklemeden durmak imkansız oldu ve bir anda kitabı iyice kişiselleştirmiş bulundum. iyi ki de ikinci şansı vermişim ve okumuşum. bir süredir o kadar uzaklaşmıştım ki kendimden, yalnızca bir topluluğun parçası gibi hissediyordum sonra bu kitapla yalnız olduğumu hatırladım tekrardan. kötü gibi duyulsa da benim için güzel bir durum. tezer özlü ile birlikte benleri hatırladım ve kendisine de derin bir saygı beslemeye başladım. sanırım doğru zamanda doğru kitap oldu benim için. siz de biraz kendinizde kaybolmak istediğinizde okuyabilirsiniz..