NASILSIN?
Herkes kendi derdinde, bir tek bana nasılsın diyen yok diye düşünüyorsan meraketme, kimse kimseye nasılsın diye bile sormuyor artık, o soru unutuldu, bir köşeye atıldı.
Herkes kendini düşünür oldu. "O nasıl, iyi mi, bana ihtiyacı var mı?" diye soran yok. Kolay kolay da bulamazsın.
Şayet etrafınızda bir yerlerde böyle güzel insanlar varsa onları asla bırakmayın.
Herkes arkasında dağ gibi duran insanlarla karşılaşsın. Arkanızda dağ gibi duran insanlarla olun. Seni düşünen, soran, sevgiye boğan, insanlarla ol.
Çünkü sende farkındasın işte, okulda, arkadaş çevresinde, hiçbir yerde artık kimse kimseye içten bir nasılsın bile demiyor. Bunun ne kadar acı, ne kadar kötü bir şey olduğunu daha kimse farkında bile değil.
Ölüyorsun ama üşüyorsun zannediyorsun, sonsuz bir uykuya dalacaksın ama farkında değilsin.
İnsanlık ölmüş diyorlar ya evet insanlık öldü.
Hatta cenazesi bile kalktı. Kimse arkasından bir dua bile okumadı.
Peki gerçekten sana sorsam nasılsın? Bunu ciddi soruyorum, nasılsın? İyi misin? Kendini nasıl hissediyorsun? Mutlu musun? Yada mutlu değilsen mutlu olmak için bir şey yapıyor musun? Hani her şey bitti dediğin an var ya, daha oraya ulaşmadığına eminim ama ulaştıysan gel biraz konuşalım seninle...
Söndür artık o sigarayı, alkol alıp kendini kedere vurmayı, birileri için kendini üzmeyi, yıpratmayı bırak bir kenara, çünkü onlar seni senin onları düşündüğün kadar düşünmüyorlar.
Düşünmeyecekler de. Seni tek düşünen ailen diyeceğimde, yeri geliyor onlara bile ulaşmakta zorluk çekiyorsun farkındayım, sesini duyuramıyorsun çoğu zaman.
Elini uzatsan oralarda ama yok da gibiler aynı zamanda. Ya da bazen sen yok gibisin.
Birisi farketse de onun suratına bağıra bağıra "ben kötüyüm ulan kötü! Sesimi duymuyor musunuz?" dediğini biliyorum, ya da diğeceğini.
Ben şuan