Herkes elinden geldiğince kendine bir sürü köle arar ya da bir tanesiyle yetinir.Hiçkimse kendine yetmez. En mütevazısı bile, otorite düşünü hayata geçirebilmek için daima bir arkadaş ya da bir refika bulacaktır. İtaat eden sırası geldiğinde kendisine itaat ettirir. Kurbanken cellat olur; herkesin en yüksek arzusudur bu. Sadece dilenciler ve bilgeler bunu hiç hissetmezler, belki de onların oyunları daha incedir...