dilan özgen

En fazla ıstırap veren duygular, en can yakan heyecanlar, aynı zamanda en saçma olanlardır: imkansız şeylere karşı, sırf imkansızlığın yarattığı istek, hiç var olmamış olana duyulan özlem, geçmişte olabilecek olana duyulan arzu, farklı olmananın acısı, dünyanın var olduğunu görmenin verdiği tatminsizlik duygusu.
Sayfa 256·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bütün mesele dünyayı kavrayışımızdan kaynaklanıyor: Dolasıyla dünyayı kavrayışımızı değiştirirsek dünyayı da kendimiz için değiştirmiş oluruz, çünkü o durumda dünya bizim açımızdan, şu an olduğu gibi kalmamış olacaktır.
Sayfa 216·Kitabı okudu
Alıntı
Bir insan ne kadar yükseğe çıkarsa, ister istemez o kadar şeyden mahrum kalır. Zirvede bir tek ona yer vardır.
Sayfa 196·Kitabı okudu
Alıntı
Biz aslında insan sevmeyiz. Sevdiğimiz, bir insan hakkında oluşturduğumuz fikirdir. Kısacası kendi uydurduğumuz bir kavramı- ve sonuç olarak kendimizi sevmekteyiz.
Sayfa 161·Kitabı okudu
Alıntı
En çok acı çekebilme hastalığı yüzünden acı çekiyorum. Arzulamadığım bir şeyin eksikliğini duyuyorum ve acı çekiyorum, çünkü bu gerçek bir acı çekmek değil.
Sayfa 157·Kitabı okudu
Alıntı