Uzun süre yürüdüğünüzde, ne kadardır yürüdüğünüzü ya da varış noktanıza ulaşmak için daha ne kadar yürümeniz gerektiğini kestiremediğiniz bir an gelir. O katı zorunlulukların ağırlığını omuzlarınızda hissedip, “Bu da yeter bana,” dersiniz, “hayatta kalmak için daha fazlası gerekmez ki. Bu şekilde günlerce, yüzyıllarca devam edebilirim.” Nereye, niçin gittiğinizi zar zor hatırlarsınız; o da geçmişiniz veya saatin kaç olduğu kadar önemsizdir artık. Kendinizi özgür hissedersiniz, çünkü cehennemle yaptığınız anlaşmanın isim, yaş, meslek, özgeçmiş gibi eski işaretlerini hatırladığınız her an hepsi son derece gülünç, önemsiz ve gerçek dışı görünür gözünüze.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın canını arafta bırakılmaktan daha fazla acıtan bir şey yoktur çünkü içinizde bir yerlerde karşınızdaki insanın geri döneceğine dair sürekli bir umut beslersiniz. Boş yere ümitlenmek ise hiç ümitlenmemekten daha kötüdür.
%27 (150/538 syf.)
