Bütün günüm tedirgin bir beklemeyle geçiyor: gelecek mi, gelmeyecek mi? Ne gelecek? Bilmiyorum. Adını koyamadığım bir şeyden korkuyorum. Soyut bir korku içimi dolduruyor. Bu korkuyla uyanıyorum ve bekliyorum. Belki korkularım sayılamayacak kadar çok.
Oğuzum Atay'ım
Diyelim ki son derece hastayım ve çok tehlikeliyim. Tüm bunları senden saklamam tamamen mümkün. Belki uzun bir süre veya terapi ortamında değil - ama dünyaya yüzeysel düzeyde sahte bir benlik sunmak çok kolay. Günbegün gördüğümüz insanlara bile.