Bilgelerden birinin şöyle dediğini işittim: “Hiçbir kimse cahilliğini itiraf etmez. Ancak başkaları konuşurken onların sözünü kesen ve onlar sözünü bitirmeden kendi söze baştayan kişi müstesna.”
Deniz kenarında, kaplan yarası taşıyan bir derviş gördüm. Yarası çok ağırdı, hiçbir ilâç tesir etmiyordu. Uzun zamandan beri bu yaranın acısını çekiyor ve sabrediyordu. Durmadan Cenâb-ı Hakk'a şükreder, derdi ki: “ Çok şükür ki bir belâya uğradım, bir günaha değil.”