“İnsanın Hakk yolunda insanı ve hatta kendi nefsini bile terketmesi gerekince mâsiva nerede kalır?
Binaenaleyh mümine vaciptir ki vücudun zahir ve batınında ilahî teveccühü engelleyen hallerini ıslah ettikten sonra kuvvetlendirici işleri de takviye etmelidir. Tabiat hasis şehvetlerden, nefis itaat olunan hevadan ve kalp yerilen ahlaktan temizlenmedikçe melekiyyet mertebesi nasıl hasıl olur? Bununla birlikte insan melekten şereflidir.
...”