İmtihanlar da yaşamın bir parçası değil mi? Ders almayı bilince yolunu doğrultur. Hayatına doğru insanları aldıkça, sırtındaki yüklerin azalır , hele ki dağın varsa taşların pamuk olur.
Atanmayı bekliyor
Atatürk Üniversitesi -Lisans -Ingiliz dili ve edebiyatı -Önlisans -İlahiyat
Aradan yıllar geçti. Zaman üstümden öyle bir geçti ki kökten değişen hayatımla hiç değişmeyen kpss sürecim... Su gibi akıp giden vakit ne çok şey alıyor insandan ve ne çok şey veriyor insana. Yaşanan ve yaşanacak güzellikler kötülüğü sildi götürdü. Ve bundan sonrası için
dupduru kalmamız dileğiyle...
Her hayat bir kitapmış meğer. Yaşadıklarımı anlatsam kitap olur derler ya hani. Okurken bambaşka dünyaya girdiğim, kendimi içine hapsettiğim kitaplarıma bir alıntı olabilirmişim aslında. Her insan bir acı, bir deneyim, bir ümit ve bir ümitsizlik...
Geçenlerde ilk defa kocaman şehrin ışıklarını en tepeden görme şansım olmuştu , ben hep köyümün yıldızlarını izlemeye alışkındım oysa ki. O ana kadar gördüğüm en kalabalık yer gökyüzüydü. Ve ben yalnızca gökyüzüyle barışıktım, gökyüzünü hep yalnız izlerdim. Şehrin ışıklarını izlerken "O" vardı yanımda ve sırf o olduğu için ben yıldızlardan vazgeçtim.