Nana elindeki yem tasını bıraktı. Bir
parmağıyla Meryem’in çenesini tuttu, kaldırdı.
“Bana bak, Meryem.”
Meryem istemeyerek de olsa baktı.
“Bunu öğren, kafana iyice sok, kızım,” dedi
Nana. “Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir.
Her zaman. Bunu hiç unutma, Meryem.”