dili.kitap
@dili_kitap
Okumayı seven biri
1 Ocak 1973
890 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Toprak Saha
Toprak Saha, çok şey anlatan, sıcak ve samimi bir çocuk kitabı. Hikâye, kahramanımızın “Gülistanlık” adını verdiği özel günlüğü üzerinden ilerliyor. Okur, onun günlük sayfalarında yalnızca anılarını değil; dostluklarını, özlemlerini, hayata bakışını ve bir yere ait olma çabasını da görüyor.
Babasının tayinleri nedeniyle uzun süre aynı yerde kalamayan bu küçük kahraman, gittiği her yerde yeni arkadaşlıklar kurmaya ve kendi olmayı başarmaya çalışıyor. Zeki, duyarlı ve mizah yönü güçlü bir çocuk olması kitabı daha da keyifli hâle getiriyor. Özellikle eski kelimelere olan ilgisi, anlatıya ayrı bir renk katıyor.
Futbola meraklı olan kahramanımız; bayrağına, vatanına ve değerlerine sahip çıkan bir çocuk olarak yetiştirilmiş. Bu yönüyle kitap yalnızca eğlenceli bir hikâye sunmuyor, aynı zamanda çocuklara aidiyet, dostluk, dayanışma ve karakter sahibi olmanın önemini de hissettiriyor.
9–12 yaş grubu için oldukça akıcı ve dolu dolu bir eser. Hem güldüren hem düşündüren bu kitabı çocuklara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
“Milföy ve Arkadaşları adlı kitabı ilk okumaya başladığınızda ilginç gelebilir. Çünkü bir köpeğin dilinden anlatım, Türk edebiyatında çok sık rastlanan bir tercih değildir. Ancak böyle bir anlatı kurulacaksa, görselliğin, atmosferin ve anlatım derinliğinin güçlü olması gerekir. Özellikle Aylak Köpek gibi örnekleri bilen okurlar, bu kitabın ne kadar yüzeysel kaldığını kolayca fark edebilir.
Kitap bana daha çok popüler kültüre yakın duran bir metin gibi göründü. Belediyelerin köpek toplaması, seçim süreçleri, hayvan hakları savunuculuğu gibi güncel meseleler anlatının önüne geçmiş. Elbette edebiyat toplumsal meseleleri işleyebilir; ancak burada kurmacanın derinleşmesinden çok, bir farkındalık metni oluşturma amacı hissediliyor. Bu nedenle kitabın yer yer bir roman değil de sosyal mesaj odaklı bir broşür havasına yaklaştığını düşündüm.
Bir köpeğin gözünden ülke siyaseti ve seçim tartışmalarını anlatma fikri teoride dikkat çekici olabilir; fakat metin bunu edebî bir yoğunluğa dönüştüremiyor. Karakterlerin ve olayların çoğu yüzeyde kalıyor. Okurdan düşünmesini isteyen bir roman olmaktan çok, ona ne düşünmesi gerektiğini söyleyen bir yapıya dönüşüyor.
Feride Çiçekoğlu’nun özellikle Uçurtmayı Vurmasınlar gibi eserlerini seven bir okur için bu kitap hayal kırıklığı yaratabilir. Çünkü burada güçlü bir edebî dünya kurmaktan ziyade, güncel duyarlılıkları merkeze alan kısa ve kolay tüketilebilir bir anlatı tercih edilmiş gibi duruyor.”
Berlinli Apartmanı ilk bakışta polisiye vaat eden bir roman gibi duruyor. Bir apartmanda işlenen cinayet, birbirini gözleyen insanlar, “katil kim?” sorusu etrafında ilerleyen kurgu… Ancak kitap
Murat Gülsoy’un Nisyan adlı kısa romanında, bir yaşlının gözünden dünyaya bakışı, geçmişi unutması ve yalnızca içinde bulunduğu ana sıkışıp kalmasının korkutuculuğu çok iyi anlatılmış. Hafızasını kaybeden bir insanın kendini yeniden tanımaya başlaması romandaki en etkileyici taraflardan biri. Çünkü insan geçmişini kaybettikçe kim olduğunu da kaybetmeye başlıyor.
Roman dikkatli okunmayı gerektiriyor. Birçok cümlede durup düşünme ihtiyacı hissediliyor. Özellikle iman gücünün metindeki ağırlığı hissediliyor; yaşlı adamın çözülmeye başlayan zihninde tutunmaya çalıştığı şeylerden biri inancı oluyor. Bu da kitabı yalnızca bir hafıza kaybı hikâyesi olmaktan çıkarıyor.
Kısa roman oluşu bence yerinde bir tercih. Zaten ömrünün sonuna gelmiş bir yaşlı adamın daha anlatacağı ne olabilir ki? Metin uzasaydı aynı etki korunamayabilirdi. Hafızasını kaybettikçe dünyayı ve kendisini yeniden tanımaya çalışan bir insanın anlatısı tam kararında bırakılmış.
Murat Gülsoy, edebiyatımıza iyi eserler bırakmaya devam eden ender kalemlerden biri olduğunu bu kitapta da gösteriyor. Nisyan, bittikten sonra da insanın zihninde kalmaya devam eden, huzursuzluğu sessizce büyüyen bir roman.
Hamnet kitabının popüler olması başta beni korkuttu ve ön yargılı yaklaştım. Maggie O’Farrell’ın eserine karşı beklentim düşüktü ama kitabı okuduktan sonra fikrim tamamen değişti. Gerçekten muazzam bir kitap.
Anlatım dili şiirsel ve bu yönüyle Shakespeare’i hatırlatıyor. Özellikle Agnes’in varlığı, çocuklara olan düşkünlüğü ve doğayı algılayış biçimi çok güçlü şekilde hissettiriliyor. İkizler ve doğa olaylarını anlamlandırma biçimi, büyülü gerçeklik hissiyle birleşmiş ve bu atmosfer çok iyi kurulmuş. Okurken sanki bir masal ya da efsane dinliyormuş gibi hissediyorsun.
Hamnet’in ölümüyle birlikte yaşananlar ve bunun aile üzerindeki etkisi çok yoğun bir şekilde veriliyor. Özellikle babanın içine gömdüğü hüzün ve bunun ancak yazdığı eserlerle dışa vurulması oldukça duygusal bir şekilde anlatılmış. Gerçek mi kurgu mu olduğu hissi zaman zaman bulanıklaşıyor ama bu bile romanın etkisini artırıyor.
Dönem anlatımı da oldukça başarılı. 16. yüzyıl atmosferi güçlü bir şekilde hissettiriliyor ve karakterlerin dünyayı algılayışı buna uygun olarak kurulmuş.
Genel olarak bakınca, romanın en güçlü yanı duygusal yükü ve şiirsel anlatımı. Özellikle son bölümleri çok etkileyici ve beni en çok etkileyen kısım da burası oldu. Severek okuduğum bir kitap oldu.
