Dilara Karakaya

Dilara Karakaya
‘Okur, ölmeden önce bin ömür yaşar. Okumayan ise, yalnızca bir ömür.’
Anadil öyle bir şeydi ki, aynı şeyi başka dilde söylediğinde bütün anlamı, rengi, kokusu yitip gidiveriyordu. Düşmanımla paylaştığım en önemli şeydi bu. Clara'da bile bulamadığım bir şey. Bir varlık yokluk meselesi.
Sayfa 168·Kitabı okudu
Reklam
Pencereyi açtı, pervaza çıktı. Dört yılını geçirdiği kente ve uzaktan görünen görkemli kraliyet sarayına baktı ve kendini uçmaya bıraktı. Mutluluktan içi içine sığmayarak uçuyordu şimdi. Kral ve kraliçenin ülkesinin üstüne süzülüyordu. Ertesi sabah ölüsünü bulduklarında bile, yüzündeki mutluluk anlatımı silinmemişti.
Sayfa 146·Kitabı okudu
Aslında nereye gittiğimin hiç bir önemi yoktu. Her yere içimdeki karanlığı taşıyacaktım.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Son sözleri, "Can can!" olmuştu, sesinin olanca sıcaklığı ve sevecenliğiyle yüklü bir, "Can can!" Bir daha hiç kimse bana öyle seslenmedi.
Sayfa 109·Kitabı okudu
Çok dertlendiği gün karısına, "Yanlışa karşı çıkıyorum ama doğruyu gereken güçte savunamıyorum," demişti.
Sayfa 94·Kitabı okudu
Reklam