Bu kapitalist düzende bütün bir hafta cumayı,bütün bir sene de yaz tatilini, bütün bir ömür de mutlu olmayı bekliyoruz.Bekleyişlerle geçen bir ömür ama anlamsız,saman gibi sıradan bir hayat.
İnsan, hayatının değişik dönemeçlerinde değişik yol ayrımlarında farklı farklı davranabilen,biraz öyle biraz böyle,tutarlı bir şekilde hayat hikayesini tamamlayamayan bir varlık haline geliveriyor.
Birbirini gerçekten seven,gözeten birbirini önemseyen insanların birbirleri üzerinde manevi bir hakkı oluşuyordu ve bu yalnızca sevgi hakkıydı.Doğal olarak ve kendiliğinden.