Dönüşün boyun eğmek olduğunu biliyorum. Hatta ondan da fazla bir şey. Ama başka bir yüzü de var. Bunu da biliyorum. Hiç yenilmeyen. Dimdik duran ve yenilmeyen bir yüzü. Kazanç getirmeyen zaferin de bir tadı olmalı. Bu tadı aldım ben.
Pencere buğusunun arkasından görünen toprak damlar, saçakları birbirine girmiş çatılar, yıllarca öncesinden uzanıp gelen çeşmenin gürültüsü bu mu? Kapının tokmağına yetişemezdim. Belli bir ölçüyle küçülmüş her şey. Uyumazsam umacının geleceği soba deliği de o denli korkunç değil artık.