Demek iman bir mânevî tûbâ-i Cennet çekirdeğini taşıyor. Küfür ise mânevî bir zakkum-u Cehennem tohumunu saklıyor.
Demek selâmet ve emniyet yalnız İslâmiyette ve imandadır. Öyle ise biz daima “Elhamdü lillâhi alâ dini’l-İslâm ve kemâli’l-îman” demeliyiz.
Yeryüzünü yerleşime elverişli kılan, yerde sarsılmaz dağlar yaratan, tatlı su ile tuzlu suyu karıştırmayan Allah’ın adına ‘dünya’ dediği meydanda yaratılmış, zararı engelleyemeyen, kendi kendini yaratamayan, kendi için faydayı oluşturamayan kimselerin Allah’ı yok sayarak yaşamaları ne akılsızlık, ne büyük bedbahtlıktır!